واسه گرفتن برنامه رو گزینه ی دانلود کلیک کن

                                                      دانــــــــلود

             داستان زیبای سوگ سیاوش به ادامه ی مطلب بروید

روزی از روزها ، شبی از شب ها خواهم افتاد و خواهم مرد

 اما می خواهم هر چه بیشتر بروم تا هرچه دورتر بیفتم

تا هرچه دیرتر بیفتم ، هر چه دیرتر و دورتر بمیرم ،

 نمی خواهم حتی یگ گام یا یك لحظه

 پیش از آنكه می توانسته ام بروم و بمانم ،

چند سال است بوی خوش عشق در کوچمان مدفون است

                                                         ما که خواستار عشق بودایم عاشق شدن ممنوع است

چند سال است در می کده را بسته اند از بحر گناه

                                                                 ما که گناه کار نبودایم مستی ما بحر تقرب به خدا

چند سال است نمی روید در باغچمان گل گیاهی

                                                                ما که فریب ندادیم نــــــــی در کار ما رنگ ریاحی

چند سال است شاهد سوگ سیاوش نیستم

                                                               درعشق مرام همچــــــــــون علـــــــــــی زیستم

چند سال اســـــــــــت ســــــــالها می گذرد

                                                               بازهم گله ی نیســـــــت عمر مجید می گذرد

اول مهر که شد خوشحال بودم چون بچهای را میدیم که با ذوق شوق می امدند و از من دفتر قلم

میخریدند ولی حال از زمان شروع مدارس گذشته دلم حال هوای مدرسه را دارد با انکه دانشجو

هستم ولی دانشگاه بوی خوش مدرسه را نمیدهد باهم دعوا میکردیم و سریعا آشت میشدیم

تقلب میکردیم با آن که معلم میفهمید چیزی نمیگفت واقعا یادش بخـــــــــــــــــــــیر.

و میخوام پستامو بذارم

 نوروز بزرگم بزن ای مطرب امروز
زیرا که بود نوبت نوروز به نوروز
 
کبکان دری غالیه در چشم کشیدند
سروان سهی عبقری سبز خریدند
 
بادام بنان مقنعه بر سر بدریدند
شاه اسپرمان چینی در زلف کشیدند

 

 

 خدا و خودمان پشت سر انداختیم اکنون سال جدیدی در راه است و من

سال ۱۳۹۰ را به همه ی ایرانیان و آریایی های عزیز تبریک می گویم و از

خدا میخواهم همگی در سایه و لطف او زندگی کنیم امیدوارم همگی سال

خوبی را در راه داشته باشیم

اینبار سنت ایرانیان عزیر بهانه دستم داده تا

مطلبی را به پست برسانم همانطورکه از اسم این

رسم عزیر معلوم است به چهار شنبه ی اخر سال

اشاره دارد که مردم با تجربه و پیر خانواده

 با فرا رسیدن عید سور میدهند و کلمه ی سوری

 به این معنا به کار رفته ولی متاسفانه با گذشت

زمان این رسم به رسم بسیار بدو نا خوشایند تبدیل

 شده که ارزش ایرانی و ایرانی بودن را پایین

میاورد.